Pomieszczenia gospodarcze

Wielkość i rodzaj pomieszczeń gospodarczych zależne są w największej mierze od wielkości szkółek, stopnia zmechanizowania prac oraz charakteru produkcji. Będą to różnego rodzaju magazyny, stajnie lub garaże, warsztaty, pakownie, szopy itp. Magazyny. Podstawowymi budynkami gospodarczymi są wszelkiego rodzaju magazyny, a więc magazyn materiałów, narzędzi ręcznych, maszyn i środków transportu. W magazynie materiałowym przechowujemy materiały niezbędne do robót szkółkarsko-ogrodniczych i gospodarczych. Ze względu na dużą różnorodność materiałów niezbędne są w magazynie przegrody oraz półki dla umożliwienia łatwego dostępu do wszystkich materiałów, jak również dla utrzymania porządku i czystości. W gospodarstwach mających większą ilość koni powinniśmy mieć osobne pomieszczenie dla paszy, które musi być usytuowane w pobliżu stajni. Osobny magazyn na benzynę, ropę i smary będzie się znajdował tylko w szkółkach mających trakcję motorową. Wejście do magazynu materiałów powinno być bezpośrednio z podwórza gospodarczego z możliwością podjazdu wozem lub samochodem ciężarowam dla wyładowania materiałów oraz ich wydawania. W dużych szkółkach konieczne są osobne pomieszczenia na nasiona. Magazyn nasion powinien być tak urządzony, aby zapewniał dobre warunki przechowania nasion. Musi on być dostatecznie suchy, szczególnie w części przeznaczonej do przechowywania nasion luzem, oraz zabezpieczony przed myszami lub innymi szkodnikami. Konieczna jest możliwość wietrzenia magazynu nasion i regulowania temperatury, która może się wahać od O do +5°C. Część magazynu przeznaczoną na nasiona, które musimy dołować lub stratyfikować, będzie stanowiła zazwyczaj piwnica, gdzie łatwiej jest utrzymać bardziej równomierną temperaturę.

Pomieszczenia mieszkalne

W zależności od tego, czy szkółki znajdują się na terenie miasta, czy też położone są daleko od niego, różnie jest rozwiązane zagadnienie mieszkań pracowniczych. W szkółkach położonych na terenie miasta zagadnienie to, praktycznie biorąc, nie istnieje. Niezbędne jest tutaj zasadniczo tylko jedno mieszkanie dla pracownika odpowiedzialnego za budynki, np. dla dozorcy. W nielicznych tylko przypadkach może być uzasadniona konieczność większej ilości mieszkań dla pracowników, którzy z tych lub innych względów muszą mieć stały kontakt z terenem pracy (np. ogrodnik, woźnica, magazynier). Zupełnie inaczej sprawa ta przedstawia się w szkółkach położonych daleko od miasta, gdzie tak pracownicy umysłowi, jak i stali pracownicy fizyczni (a przynajmniej ich część) będą musieli mieszkać na terenie gospodarstwa. Poza tym, zwłaszcza gdy szkółka położona jest w rejonie słabo zaludnionym, w okresie nasilenia robót będziemy musieli korzystać z pracy przyjezdnych pracowników sezonowych. W tym przypadku wyłania się konieczność posiadania hotelu robotniczego oraz wielu innych pomieszczeń i urządzeń, jak kuchnia, stołówka itp., zapewniających pracownikom dobre warunki bytowe i kulturalno-oświatowe.

Wielkość i usytuowanie ośrodka

Każda szkółka dla sprawnego realizowania swoich zadań produkcyjnych musi mieć ośrodek administracyjno-gospodarczy. Wielkość ośrodka i wzajemny stosunek jego części funkcjonalnych zależą przede wszystkim od: 1) lokalizacji szkółki, 2) wielkości szkółki i 3) charakteru jej produkcji. Między wielkością szkółki a wielkością ośrodka istnieje prosta zależność. Większe szkółki powinny mieć zasadniczo większy ośrodek gospodarczy. Również charakter produkcji decyduje o tym, jak duży ma być ośrodek, z ilu i jakich budynków i pomieszczeń ma się składać. Na przykład w szkółkach, gdzie wyprodukowany materiał roślinny zabierany jest w przeważającej ilości ze szkółki, budynek przeznaczony do pakowania roślin wysyłanych jest w zasadzie niepotrzebny. Ośrodek administracyjno-gospodarczy składa się z wielu budynków obejmujących pomieszczenia mieszkalne, administracyjne, gospodarcze i socjalne oraz z terenu otwartego, przeznaczonego na podwórze gospodarcze, przejściowe składowanie niektórych materiałów, komposty itp. Ośrodek, zwłaszcza jego część administracyjna i socjalna, powinien być otoczony zielenią umiejętnie wkomponowaną w całość. Jest to jak gdyby reprezentacyjna część szkółki. W tej ozdobnej części należy posadzić ciekawsze i mniej znane gatunki drzew i krzewów uzyskując nie tylko efekt dekoracyjno-plastyczny, ale i dydaktyczny, gdyż możemy obserwować wzrost rzadziej spotykanych gatunków w warunkach danego środowiska i ocenić ich przydatność dla terenów zieleni.

Pielniki

Jednorzędowe pielniki konne złożone są z ramy opartej na kółku i przymocowanych do niej narzędzi pielących (noże), spulchniających (zęby sprężynowe) lub obsypujących. Jest to więc narzędzie kombinowane. Do przedniej części ramy przymocowane są przegubowo dwa płaskowniki, które za pomocą dźwigni mogą być rozsuwane na boki. W ten sposób szerokość robocza narzędzia może być zmieniana. Głębokość pracy pielnika można regulować przez zmianę położenia kółka podporowego. Ponieważ pielnik opiera się tylko na jednym kółku, jest on trudny do prowadzenia i nie spulchnia gleby z jednakową dokładnością i na jednakowej głębokości na całej swej szerokości. Jeżeli odległość rzędów na kwaterze wynosi 100 cm, możemy zamiast pielników konnych stosować z powodzeniem wąską bronę sprężynową, a niekiedy również i talerzową. Jednego i drugiego rodzaju brony dają szczególnie dobre wyniki, gdy pole jest silnie zaperzone. O używaniu gryzarki glebowej do spulchniania gleby i niszczenia chwastów na kwaterach szkółkarskich już mówiliśmy. Pielnikami konnymi możemy pracować w dwóch kierunkach, tzn. wzdłuż i w poprzek rzędów, jeżeli drzewka lub krzewy sadzone są na krzyż, a odstępy między nimi wynoszą co najmniej 50 cm. Przy mniejszych ? stosujemy ręczne pielniki, tzw. planety, które są również narzędziami wielostronnymi.

Brony talerzowe

Doświadczenia przeprowadzone w Zakładzie Sadownictwa Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Skierniewicach wskazują na to, że stałe stosowanie brony talerzowej przyczynia- się do zupełnego zlikwidowania perzu. Brona talerzowa więc może być stosowana nie tylko do uprawy gleby, ale także do odchwaszczania i spulchniania. Nie możemy, oczywiście, zapominać o narzędziach ręcznych do uprawy roli. Ponieważ są one potrzebne do wykonywania prac nie zmechanizowanych i uzupełniających, a prac takich mamy w gospodarstwie szkółkarskim jeszcze bardzo wiele, narzędzia te nie straciły znaczenia nawet w gospodarstwach zmechanizowanych. Podstawowymi narzędziami ręcznymi są łopaty, widły szerokozębne do kopania oraz grabie. Szczególną uwagę powinniśmy zwrócić na zaopatrzenie szkółki w odpowiednie łopaty, których używamy nie tylko do przekopywania gleby, ale przede wszystkim do sadzenia i wykopywania drzew i krzewów oraz do podcinania korzeni, zwłaszcza iglastych ? dla stworzenia lepszej bryły korzeniowej. Łopaty do przekopywania gleby oraz do wykopywania drzew mają cienkie ostrze o zarysie łukowym, natomiast łopaty przeznaczone do sadzenia powinny mieć dolną krawędź równoległą do krawędzi górnej. Tuleja powinna stanowić mocne i gładkie połączenie styliska z łopatą. Może ona być wycięta z tego samego kawałka blachy stalowej co łopata. Na ogół jednak zmniejsza to wytrzymałość łopaty na złamanie, zwłaszcza przy tak ciężkiej pracy, jak wykopywanie. Tulejki nitowane wprawdzie powodują zalepianie się łopat w miejscach połączenia się z tuleją, zwiększają jednak wytrzymałość łopaty na złamanie.

szkolkarstwo arty przyroda formy produkowanych roslin normy jakosciowe lokalizacja szkolki uksztaltowanie terenu gleba i podglebie h 2 arty przyroda h 2 najlepsza gleba gleby piaszczyste prochnica woda w glebie blizsze poznanie terenu h 3 arty przyroda h 3 dzielenie powierzchni kwatery drogi ogrodzenie zywoploty h 4 arty przyroda h 4 przeswietlenie zywoplotu inspekty produkcja szklarnie rury w szklarni h 5 arty przyroda h 5 rosliny wegetatywne nawozy mineralne planowanie plodozmianow zmianowanie a okres produkcji roslin kolejnosc roslin h 6 arty przyroda h 6 przyrodnicze podstawy zmianowania pomieszczenia socjalne pakownia szopa do zimowania warsztaty h 7 arty przyroda h 7 pomieszczenia gospodarcze pomieszczenia mieszkalne wielkosc i usytuowanie osrodka pielniki brony talerzowe h 8 arty przyroda h 8 glebogryzarka mechanizacja pracy zraszacze zrodlo wody urzadzenia nawadniajace h 9 arty przyroda h 9 technika rozmnazania pielegnowanie siewek drzew wykopanie siewek wykopywanie sortowanie i dolowanie technika pikowania h 10 arty przyroda h 10 pikowanie siewek oslanianie powierzchni gleby siew iglastych do gruntu duze nasiona sposoby siewu nasion h 11 arty przyroda h 11 siew jesienny pora siewu postepowanie z nasionami przed siewem przesuszenie przechowywanie nasion h 12 arty przyroda h 12 oczyszczanie czyszczenie i dosuszanie nasion sila kielkowania azot i potas prace pielegnacyjne h 13 arty przyroda h 13 pedy u iglastych mlode rosliny w kwaterach sadzenie pod sznur przygotowanie roslin do sadzenia pora sadzenia h 14 arty przyroda h 14 nawozenie obornikiem wiezba sadzenia plan sadzenia szczepienie zima w szklarni szczepienie w szklarni h 15 arty przyroda h 15 szczepienie w korzen szczepienie przez stosowanie technika okulizacji przed okulizacja przebieg pogody h 16 arty przyroda h 16 okulizacja przygotowanie zrazow wybor zrazow pora sadzenia podkladek szkolkarstwo sadownicze h 17 arty przyroda h 17 rozmnazanie drzew i krzewow lisciastych wysadzanie przygotowywanie sadzonek pora przygotowywania pedow sadzonka zdrewniala h 18 arty przyroda h 18 puder chemia organiczna substancje wzrostowe proces wzrostu zdolnosc ukorzeniania sie sadzonek h 19 arty przyroda h 19 odklad powietrzny rozmnazanie przez odklady kopczykowanie pedow zmniejszenie rozstawy kopczykowanie w duzych ilosciach h 20 arty przyroda h 20 obsypane pedy rozmnazanie przez kopczykowanie rozmnazanie przez podzial i odrosty rosliny mateczne sadzonki korzeniowe