Prześwietlenie żywopłotu

Przez prześwietlanie żywopłotu, usuwanie suchych lub połamanych gałęzi oraz przez profilaktyczne opryskiwanie lub opylanie go zapewnimy dostateczną zdrowotność żywopłotu, który nie tylko nie będzie siedliskiem chorób i szkodników, ale dostarczy nam dużo zdrowych, nie uszkodzonych nasion. Na żywopłot musimy wybierać krzewy o wzroście zwartym, pędach prosto rosnących. Przede wszystkim będziemy sadzili krzewy, które mają zastosowanie jako podkładki, a więc: róża szypszyna, antypka, ałycza, a także liniak pospolity i głóg jedno- lub dwu-szyjkowy. Oprócz tego możemy stosować świdośliwę, dereń jadalny, berberys zwyczajny purpurowy, klon gimala, klon tatarski i wiele innych. Bardzo dobry jako osłona jest żywopłot z żywotnika zachodniego, który nadaje się na różne typy gleb, byleby dostatecznie wilgotne. W porównaniu z żywopłotami z innych roślin żywopłot z żywotnika zajmuje najmniej miejsca i wymaga najmniejszych nakładów na konieczne zabiegi pielęgnacyjne. Rzadko się również zdarza, aby był siedliskiem chorób i szkodników. Założenie jednak jego jest kosztowne ze względu na wysoką stosunkowo cenę żywotnika. Możemy żywopłot założyć nie tylko z typowego żywotnika zachodniego, ale i z jego różnych, silnie rosnących odmian i wtedy będzie on spełniał jednocześnie rolę matecznika, dostarczając nasion i materiału na sadzonki, jest to szczególnie ważne w szkółkach produkujących dużo roślin iglastych. Żywopłoty z żywotnika są niezastąpione w przypadku konieczności założenia osłon wiatrochronnych dla działu rozmnażania, bo zajmują mało miejsca i o każdej porze roku stanowią dobrą osłonę od wiatru.

Inspekty

Trudno sobie dzisiaj wyobrazić choćby najmniejszą szkółkę drzew i krzewów ozdobnych, która by nie miała inspektów. W nich będziemy wysiewali nasiona delikatniejszych roślin (niekiedy nawet w dużych ilościach) oraz nasiona roślin przeznaczonych na podkładki, aby móc je wcześniej przepikować do gruntu i wczesną jesienią otrzymać materiał nadający się do okulizacji (np. róża wielokwiatowa stosowana jako podkładka pod polianty). W inspektach wysiewamy nasiona wielu roślin iglastych, wysadzamy zielne sadzonki krzewów liściastych, jak również sadzonki drzew i krzewów iglastych. Nawet jeżeli stosujemy zimowe sadzonkowanie w szklarni oraz przeprowadzamy zimowe szczepienie w szklarni, nie możemy obejść się bez inspektów, bo w nich właśnie przebiega następny cykl produkcji sadzonek lub szczepów. Produkcja w inspektach jest intensywna i wymaga wielu zabiegów precyzyjnych i wymagających uwagi. Z tego też względu inspekty powinny być tak położone, aby kierownik szkółek mógł łatwo kontrolować przebieg i prawidłowość prac pielęgnacyjnych, jeżeli szkółka ma szklarnię, inspekty powinny być założone obok niej. Powinny one znajdować się możliwie blisko działu rozmnażania, jeżeli tylko warunki miejscowe na to pozwalają. Oprócz tego musimy zapewnić inspektom osłonę od wiatrów, dobrą południową wystawę, dogodny dojazd dla ułatwienia transportu nawozu, liści lub ziemi.

Produkcja

Dla prawidłowego przebiegu produkcji inspektowej należy inspekty w szkółce drzew i krzewów ozdobnych, tak samo jak w zakładach kwiaciarskich lub warzywnych, zaopatrzyć w urządzenia pomocnicze, a więc w maty, wietrzniki i cieniówki. Szczególna uwagę należy zwrócić na dostateczne zaopatrzenie inspektów w cieniówki, które w szkół-karstwie są jeszcze częściej używane niż np. w kwiaciarstwie. Zmniejszanie dostępu światła do skrzyni przez malowanie okna inspektowego wapnem lub wapnem rozrobionym z gliną nie powinno być w zasadzie stosowane, gdyż bardzo utrudnia racjonalną gospodarkę światłem w inspekcie. Na przykład sadzonki zielne wymagają najsilniejszego zacienienia tylko w początkowym okresie przebywania w inspekcie, tj. do chwili, gdy zaczyna się wytwarzać kalus. W okresie późniejszym, gdy nasłonecznienie jest słabsze (szczególnie w dni pochmurne), powinniśmy im zapewnić pełny dostęp światła (zdejmować z okien cieniówki), co wpływa dodatnio na zdrowotność sadzonek i przyspiesza ich ukorzenianie się. Najpraktyczniejsze są cieniówki nakrywające całe okno. Do cieniowania możemy stosować rzadką tkaninę jutową lub papierową tkaninę workową. Znacznie trwalsze i równie praktyczne są cieniówki drewniane. Sporządza się je w ten sposób, że do ramy przybija się listewki szerokości 30 mm i grubości 5?6 mm zostawiając między nimi szpary szerokości około 2 cm. Cieniówka drewniana powinna mieć w zasadzie te same wymiary, co okno inspektowe, z tą różnicą, że jej szerokość powinna być o 1,5?2 cm mniejsza od szerokości okna. Ułatwia to podnoszenie okien inspektowych i zdejmowanie cieniówek, które nie tak często i nie tak łatwo zaczepiają się o siebie, jak cieniówki o szerokości okna.

Szklarnie

Ponieważ budowa szklarni jest poważną inwestycją w gospodarstwie szkółkarskim, jej budowa oraz wielkość muszą być odpowiednio uzasadnione. Konieczność budowy szklarni wynika z zadań produkcyjnych szkółki. Tam gdzie produkujemy większy i bardziej urozmaicony asortyment roślin iglastych, wrażliwych krzewów kwitnących i zimo-zielonych oraz drzew, które najlepiej jest szczepić pod szkłem, szkółki powinny mieć szklarnie. Im większe są szkółki, im bardziej urozmaicony jest asortyment produkowanych roślin, tym więcej musi być szklarni lub większe ich rozmiary. Przypuśćmy, że mamy rocznie produkować w szklarni 10000 sadzonek oraz 1000 szczepów. Dla wysadzenia 1 000 sztuk nie ukorzenionych sadzonek potrzebujemy, średnio biorąc, 2 m2 powierzchni. Przyjmując, że przeciętnie ukorzenia się 50% sadzonek, widzimy, że wydajność 1 m2 powierzchni wynosi 250 sadzonek ukorzenionych, czyli że dla wyprodukowania 10000 sadzonek ukorzenionych potrzebujemy 40 m2 powierzchni użytkowej (stołów). Ubytki przy szczepieniu w szklarni wynoszą średnio 50%, musimy więc mieć w szklarni miejsce na ustawienie 2000 podkładek ukorzenionych w doniczkach. Dla 100 podkładek w doniczkach musimy przewidzieć średnio 3 m2 powierzchni stołu, a dla ustawienia 2 000 doniczek potrzebujemy 60 m2. Jeżeli do tego dodamy około 20% powierzchni użytkowej potrzebnej do wysiewu, pikowania i innych celów, to otrzymamy, że potrzebna dla wykonania naszych zadań planowych szklarnia powinna mieć 120 m2 powierzchni użytkowej (stołów). Po uwzględnieniu powierzchni przejść ogólna powierzchnia projektowanej szklarni wyniesie 180 m2. Mogą to więc być dwie szklarnie szerokości 3 m i długości 30 m lub jedna szklarnia długości 30 m i szerokości 6 m.

Rury w szklarni

Powierzchnia rur grzejnych powinna być tak obliczona, aby temperatura w szklarni nie spadła poniżej 18°C przy temperaturze zewnętrznej ?20°C. jeśli chodzi o rozmieszczenie rur, to najpraktyczniejszy w danym wypadku jest system ogrzewania dolnego, instalacja grzejna powinna być zaopatrzona w odpowiednią ilość zaworów regulacyjnych, które są bezwzględnie potrzebne dla utrzymania temperatury na różnych poziomach zależnie od wymagań roślin uprawianych w szklarni. Płyta stołu może być wykonana z desek, z eternitu, z płyt betonowych lub z dachówki. Najpraktyczniej w danym wypadku jest wykonać ją z płyt żelbetowych. Stoły muszą być przystosowane do rozmnażania roślin przez sadzonkowanie lub szczepienie, dlatego muszą mieć boczne deski wysokości 0,20 m, a nawet 0,25 m, jeśli na stołach mają być pielęgnowane rośliny szczepione. Chcąc stworzyć nasyconą parą wodną atmosferę, która sprzyja ukorzenieniu się sadzonek lub zrośnięciu się szczepów, możemy pokryć stoły oknami inspektowymi, wspierając je na bocznych deskach stołu. W ten sposób ze stołów w szklarni robimy niejako skrzynie inspektowe. Środkowy stół urządzamy jak skrzynię podwójną. Zamiast okien inspektowych możemy do przykrycia użyć folii polietylenowej. Sposób ten jest obecnie powszechnie stosowany w szkółkach zachodnioeuropejskich.

szkolkarstwo arty przyroda formy produkowanych roslin normy jakosciowe lokalizacja szkolki uksztaltowanie terenu gleba i podglebie h 2 arty przyroda h 2 najlepsza gleba gleby piaszczyste prochnica woda w glebie blizsze poznanie terenu h 3 arty przyroda h 3 dzielenie powierzchni kwatery drogi ogrodzenie zywoploty h 4 arty przyroda h 4 przeswietlenie zywoplotu inspekty produkcja szklarnie rury w szklarni h 5 arty przyroda h 5 rosliny wegetatywne nawozy mineralne planowanie plodozmianow zmianowanie a okres produkcji roslin kolejnosc roslin h 6 arty przyroda h 6 przyrodnicze podstawy zmianowania pomieszczenia socjalne pakownia szopa do zimowania warsztaty h 7 arty przyroda h 7 pomieszczenia gospodarcze pomieszczenia mieszkalne wielkosc i usytuowanie osrodka pielniki brony talerzowe h 8 arty przyroda h 8 glebogryzarka mechanizacja pracy zraszacze zrodlo wody urzadzenia nawadniajace h 9 arty przyroda h 9 technika rozmnazania pielegnowanie siewek drzew wykopanie siewek wykopywanie sortowanie i dolowanie technika pikowania h 10 arty przyroda h 10 pikowanie siewek oslanianie powierzchni gleby siew iglastych do gruntu duze nasiona sposoby siewu nasion h 11 arty przyroda h 11 siew jesienny pora siewu postepowanie z nasionami przed siewem przesuszenie przechowywanie nasion h 12 arty przyroda h 12 oczyszczanie czyszczenie i dosuszanie nasion sila kielkowania azot i potas prace pielegnacyjne h 13 arty przyroda h 13 pedy u iglastych mlode rosliny w kwaterach sadzenie pod sznur przygotowanie roslin do sadzenia pora sadzenia h 14 arty przyroda h 14 nawozenie obornikiem wiezba sadzenia plan sadzenia szczepienie zima w szklarni szczepienie w szklarni h 15 arty przyroda h 15 szczepienie w korzen szczepienie przez stosowanie technika okulizacji przed okulizacja przebieg pogody h 16 arty przyroda h 16 okulizacja przygotowanie zrazow wybor zrazow pora sadzenia podkladek szkolkarstwo sadownicze h 17 arty przyroda h 17 rozmnazanie drzew i krzewow lisciastych wysadzanie przygotowywanie sadzonek pora przygotowywania pedow sadzonka zdrewniala h 18 arty przyroda h 18 puder chemia organiczna substancje wzrostowe proces wzrostu zdolnosc ukorzeniania sie sadzonek h 19 arty przyroda h 19 odklad powietrzny rozmnazanie przez odklady kopczykowanie pedow zmniejszenie rozstawy kopczykowanie w duzych ilosciach h 20 arty przyroda h 20 obsypane pedy rozmnazanie przez kopczykowanie rozmnazanie przez podzial i odrosty rosliny mateczne sadzonki korzeniowe