Nawożenie obornikiem

Nawożenie obornikiem i wielkość jego dawki zależą od: 1) nawożenia, roślin poprzednio uprawianych, 2) długości okresu przebywania drzew lub krzewów na kwaterze, 3) urodzajności gleby. Zależnie od tych trzech czynników dawka obornika będzie się zazwyczaj wahać od 30 do 60 ton na 1 ha. jeżeli w ciągu ostatnich trzech lat pole było obficie nawożone, gleba zaś jest z natury urodzajna, można nie dawać obornika przed sadzeniem krzewów i drzew liściastych szybko rosnących, a także przed sadzeniem iglastych. Drzewa wolno rosnące wymagają dodatkowego nawożenia obornikiem. Przy braku obornika należy stosować kompost torfowy lub zwykły kompost. Oprócz obornika powinno się dać przed orką superfosfat w ilości około 2 q/ha i taką samą ilość soli potasowej. Jeżeli nie stosujemy żadnych nawozów organicznych, dawkę superfosfatu oraz soli potasowej zwiększa się do 3?4 q/ha. Czasami nawozy te wysiewa się wcześniej, pod uprawę mieszanek motylkowych na przyoranie. Przed przystąpieniem do jesiennego sadzenia drzew pole bronuje się, a niekiedy ? dla lepszego wyrównania powierzchni ? włókuje. Jeżeli pole ma być obsadzone dopiero na wiosnę, pozostawia się je w ostrej skibie, stosując wiosną kultywator lub bronę talerzową, a następnie bronę zwykłą. Na kilka dni przed sadzeniem należy wprowadzić do gleby 1?1,5 q/ha mocznika, zależnie od wielkości dawki obornika, a także od tego, pod jakie rośliny kwatera jest przeznaczona.

Więźba sadzenia

Opracowując plan sadzenia należy od razu ustalić odległość, w jakiej poszczególne gatunki lub grupy roślin będą sadzone. Na wielkość więźby wpływają czynniki przyrodnicze i ekonomiczne. Do czynników przyrodniczych należą: intensywność wzrostu roślin różna w różnym wieku, wymagania pokarmowe oraz wymagania świetlne. Gdy rośliny ? zwłaszcza światłolubne ? mają dostateczną ilość światła, rosną wówczas prawidłowo, wskutek czego materiał roślinny otrzymany w końcowej fazie produkcji jest lepszy. Gęstość sadzenia jest jednym z podstawowych czynników, którym posługuje się dobry szkółkarz, aby w odpowiedni sposób regulować wzrost rośliny i osiągnąć dobrą jakość materiału. Więźba wysadzonych roślin wpływa na wydajność z jednostki powierzchni produkcyjnej, toteż wielu szkółkarzy, chcąc osiągnąć dużą wydajność, zapomina o potrzebach roślin i sadzi je zbyt gęsto, otrzymując wprawdzie dużo materiału, ale gorszej jakości. Z innych czynników ekonomicznych przy ustalaniu odległości sadzenia należy wziąć pod uwagę pracochłonność uprawy gleby i stopień zmechanizowania prac z nią związanych. Szerokość międzyrzędzi wynosi zazwyczaj 80?100 cm. Pozwala ona na swobodne posługiwanie się wypielaczem konnym, przy czym istnieje małe niebezpieczeństwo uszkodzenia roślin, zwłaszcza większych, przez konia. Przy odległości rzędów wynoszącej 100 cm można pracować broną sprężynową oraz motorobotem.

Plan sadzenia

Przed przystąpieniem do szkółkowania należy wykonać dokładny plan sadzenia. Dobre opracowanie planu jest bardzo ważne, ułatwi bowiem w przyszłości gospodarowanie na kwaterach i ich racjonalne wykorzystanie?. Plan sadzenia robi się osobno dla roślin iglastych i osobno dla liściastych. Wszystkie rośliny liściaste dzieli się na dwie grupy: drzewa i krzewy. Do grupy krzewów można włączyć te drzewa, które mają być produkowane w formie krzewiastej lub naturalnej, gdyż zazwyczaj przebywają one na kwaterze przez taki sam okres. Następnie w każdej grupie robi się dalszy podział, zestawiając osobno gatunki i odmiany o podobnych wymaganiach glebowych, o jednakowym okresie przebywania na kwaterze i potrzebujące podobnych zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych. Na przykład krzewy, które mogą być produkowane jako materiał żywopłotowy (ligustr pospolity, porzeczka alpejska, irga błyszcząca), powinny być wysadzane obok siebie, gdyż zazwyczaj przebywają na kwaterze krócej od innych krzewów i sadzone są gęściej. Takich wolno rosnących krzewów, jak magnolia, orzech czarnoksięski, ośnieża, nie należy sadzić obok tawuł, żylistków lub jaśminowców, lecz grupować je na osobnej kwaterze.

Szczepienie zimą w szklarni

Jeśli chcemy szczepić w szklarni zimą, podkładki wnosimy do szklarni zazwyczaj na 3?4 tygodnie przed terminem szczepienia, aby je podpędzić. Szczepić należy wtedy, gdy pączki podkładki zaczynają pękać i ukazują się pierwsze listki. Nie należy jednak dopuszczać do tego, aby liście dobrze się wykształciły i zaczął się rozwój nowych pędów. Aby przyspieszenie rozwoju podkładek przebiegało właściwie, umieszcza się je najpierw w temperaturze niższej (8?10°C}, a potem stopniowo w coraz wyższej aż do 15?18°C. W tym okresie podkładki często się spryskuje, a ziemię w doniczce utrzymuje w stanie umiarkowanej wilgotności. Przy masowym szczepieniu danego gatunku lub odmiany dobrze jest podkładki wnosić do szklarni partiami, aby równomierniej rozłożyć sobie pracę i aby ostatnio szczepione podkładki nie były zbyt silnie rozwinięte. Szczepienie zimowe w szklarni wykonuje się najczęściej od połowy lutego do połowy marca, a niekiedy nawet do końca marca. W zależności od grubości podkładki i zraza szczepi się przez stosowanie lub w klin, a niekiedy również w szparę boczną lub na przystawkę boczną. Miejsce szczepienia obwiązujemy. Smarowanie maścią nie jest zawsze konieczne. Niektóre rośliny szczepi się w zimie na kawałku korzenia. W tym przypadku podpędzanie podkładek nie jest potrzebne ani wskazane.

Szczepienie w szklarni

Szczepy niektórych gatunków wymagają dość wysokiej, równomiernej temperatury i dostatecznie dużej wilgotności powietrza, w przeciwnym bowiem razie szczepienie się nie udaje, zwłaszcza w naszych warunkach klimatycznych. Te wszystkie gatunki (lub odmiany) muszą być szczepione w szklarni. W naszych warunkach klimatycznych zaleca się szczepienie w szklarni takich rodzajów, gatunków i odmian, jak brzoza, buk, dąb, grab, powojniki wielkokwiatowe, magnolia, klon palmowy, różaneczniki, winobluszcz trójklapowy Yeitcha, piwonia drzewiasta oraz wiele iglastych, a przede wszystkim niektóre odmiany świerka pospolitego i wszystkie odmiany świerka kłującego. Niektóre z wymienionych roślin, np. brzozę, buk, grab i winobluszcz, szczepi się W szklarni tylko w okresie zimowym, pozostałe można szczepić zarówno w zimie, jak i późnym latem. Aby wykonać szczepienie w szklarni, należy mieć podkładki wysadzone w doniczkach lub umaczane w papce z gliny i owinięte mchem. Podkładki wysadzamy do doniczek wiosną, a w niektórych przypadkach dopiero jesienią w poprzednim roku, aby były mniej lub więcej dobrze ukorzenione. Podkładki powinny być wysadzone w dobrą próchniczną ziemię z domieszką piasku i torfu. Ukorzenione podkładki zabezpieczamy na zimę tak, aby nawet w czasie silnych mrozów można je było wyjąć z miejsca zadołowania i przenieść do szklarni.

szkolkarstwo arty przyroda formy produkowanych roslin normy jakosciowe lokalizacja szkolki uksztaltowanie terenu gleba i podglebie h 2 arty przyroda h 2 najlepsza gleba gleby piaszczyste prochnica woda w glebie blizsze poznanie terenu h 3 arty przyroda h 3 dzielenie powierzchni kwatery drogi ogrodzenie zywoploty h 4 arty przyroda h 4 przeswietlenie zywoplotu inspekty produkcja szklarnie rury w szklarni h 5 arty przyroda h 5 rosliny wegetatywne nawozy mineralne planowanie plodozmianow zmianowanie a okres produkcji roslin kolejnosc roslin h 6 arty przyroda h 6 przyrodnicze podstawy zmianowania pomieszczenia socjalne pakownia szopa do zimowania warsztaty h 7 arty przyroda h 7 pomieszczenia gospodarcze pomieszczenia mieszkalne wielkosc i usytuowanie osrodka pielniki brony talerzowe h 8 arty przyroda h 8 glebogryzarka mechanizacja pracy zraszacze zrodlo wody urzadzenia nawadniajace h 9 arty przyroda h 9 technika rozmnazania pielegnowanie siewek drzew wykopanie siewek wykopywanie sortowanie i dolowanie technika pikowania h 10 arty przyroda h 10 pikowanie siewek oslanianie powierzchni gleby siew iglastych do gruntu duze nasiona sposoby siewu nasion h 11 arty przyroda h 11 siew jesienny pora siewu postepowanie z nasionami przed siewem przesuszenie przechowywanie nasion h 12 arty przyroda h 12 oczyszczanie czyszczenie i dosuszanie nasion sila kielkowania azot i potas prace pielegnacyjne h 13 arty przyroda h 13 pedy u iglastych mlode rosliny w kwaterach sadzenie pod sznur przygotowanie roslin do sadzenia pora sadzenia h 14 arty przyroda h 14 nawozenie obornikiem wiezba sadzenia plan sadzenia szczepienie zima w szklarni szczepienie w szklarni h 15 arty przyroda h 15 szczepienie w korzen szczepienie przez stosowanie technika okulizacji przed okulizacja przebieg pogody h 16 arty przyroda h 16 okulizacja przygotowanie zrazow wybor zrazow pora sadzenia podkladek szkolkarstwo sadownicze h 17 arty przyroda h 17 rozmnazanie drzew i krzewow lisciastych wysadzanie przygotowywanie sadzonek pora przygotowywania pedow sadzonka zdrewniala h 18 arty przyroda h 18 puder chemia organiczna substancje wzrostowe proces wzrostu zdolnosc ukorzeniania sie sadzonek h 19 arty przyroda h 19 odklad powietrzny rozmnazanie przez odklady kopczykowanie pedow zmniejszenie rozstawy kopczykowanie w duzych ilosciach h 20 arty przyroda h 20 obsypane pedy rozmnazanie przez kopczykowanie rozmnazanie przez podzial i odrosty rosliny mateczne sadzonki korzeniowe