Pędy u iglastych

U wielu iglastych pędy główne i boczne różnią się także charakterem wzrostu i dlatego nie jest obojętne, z jakich pędów robimy sadzonki, jeżeli zależy nam na zachowaniu charakteru wzrostu danego gatunku lub odmiany. Jest rzeczą ogólnie znaną, że cis pospolity rozmnażany z sadzonek zrobionych z pędów bocznych rośnie krzaczasto. Również inne gatunki, jak jodła, świerk, daglezja i inne, rozmnażane z pędów bocznych zatracają charakterystyczny osiowy wzrost. Rozmnażając formy piramidalne, np. cisa lub żywotnika, należy na sadzonki używać tylko pędów wierzchołkowych, gdyż otrzymuje się z nich rośliny o ładniejszym pokroju piramidalnym. Sadzonki iglastych, w odróżnieniu do liściastych, robimy tylko z wierzchołków pędów. Bardzo długie wierzchołki, jakie spotykamy np. u niektórych cyprysików, możemy bez obawy skrócić. Są dwa sposoby cięcia i przygotowywania sadzonek. Odcięty od rośliny matecznej pęd przycinamy podobnie jak u sadzonek liściastych, tj. dolny koniec tniemy prostopadle lub lekko skośnie do osi i usuwamy igły na przestrzeni 1?2 cm, aby łatwiej było sadzonkę posadzić. Górnej części sadzonki w większości przypadków nie przycinamy pozostawiając pączek wierzchołkowy. Drugim sposobem jest cięcie sadzonek z piętką. Pędy przeznaczone na sadzonki odrywamy od rośliny matecznej w ten sposób, aby u podstawy sadzonki pozostał kawałek starszego pędu (piętka).

Młode rośliny w kwaterach

Młode rośliny posadzone na kwaterach pozostają tam mniej lub więcej lat do chwili, w której będą się nadawały do sprzedaży lub do przesadzenia na inną kwaterę, jak to jest konieczne w pewnych wypadkach, np. przy produkcji iglastych, niektórych liściastych zimozielonych lub starszych drzew i krzewów liściastych. W celu otrzymania w jak najkrótszym okresie materiału roślinnego odpowiadającego normom jakościowym drzewa i krzewy przebywające na kwaterze poddawane są różnym zabiegom. Zabiegi te zależą od charakteru roślin i od formy, w jakiej mamy dany gatunek lub odmianę wyprodukować. Obecnie w architekturze krajobrazu dąży się do sadzenia jak największej ilości drzew i krzewów w formie naturalnej. Dlatego należy dbać o to, aby poszczególne gatunki roślin już na kwaterach szkółkowych miały swój charakterystyczny pokrój, nie zniekształcony niepotrzebnym, nadmiernym cięciem lub zbyt gęstym sadzeniem. Toteż szkółkarz nie tylko powinien dobrze opanować technikę prowadzenia i formowania drzew i krzewów, ale ? przede wszystkim ? posiąść dobrą znajomość charakterystycznych cech poszczególnych gatunków i odmian, ich pokroju, szybkości wzrostu, zdolności od wytwarzania pączków przybyszowych i odrostów, ich wrażliwości na mróz itp.

Sadzenie pod sznur

Dotychczas w większości szkółek bywa stosowana inna metoda, a mianowicie sadzenie ?pod sznur?. W poprzek kwatery, wzdłuż obu dróg na jej brzegach, w liniach, gdzie będą sadzone pierwsze brzeżne rośliny, wyciąga się równoległe 2 linki (łańcuchy) szkółkarskie z zaznaczonymi odległościami rzędów, np. co 80 cm. Linki te nazywa się poprzecznymi. Przenosi się je na następną kwaterę dopiero po całkowitym obsadzeniu danej kwatery. Pod kątem prostym do nich, wzdłuż kwatery, naciąga się linkę wysadzeniową, na której zaznaczone są odległości sadzenia w rzędach. Linek tych można przeciągnąć przez kwaterę kilka. Linkę naciąga się przestawiając i wbijając na odpowiednią-głębokość kołki, do których jest przymocowana, przy czym kołek usztywniający linkę wbija się pochyło. Aby nie dopuścić do odchylania się linki w czasie sadzenia, należy ją w kilku miejscach przymocować do ziemi drewnianymi kulkami. Po zakończeniu sadzenia roślin na całej długości linki przeciąga się ją przy następnych znakach linek poprzecznych. W niektórych szkółkach nie używa się sznurów poprzecznych wyznaczając tylko kołkami odległości rzędów. Na 8?9 dwuosobowych zespołów sadzących potrzeba dwóch pracowników do przenoszenia sznurów.

Przygotowanie roślin do sadzenia

Liściaste. Jak wiadomo, siewki i sadzonki dołuje się natychmiast po wykopaniu. Te rośliny, które mają być sadzone jesienią, dołuje się prowizorycznie, pozostałe ? na cała zimę. jeżeli w gospodarstwie jest szopa do przechowywania roślin, to najlepiej w niej zadołować młode rośliny, gdyż bez względu na pogodę można je sortować na wybory i wiązać w pęczki. Przed związaniem skraca się korzenie do 12?15 cm, usuwając części mechanicznie uszkodzone, i przycina się nadłamane pędy. W większości przypadków siewkom i sadzonkom przeznaczonym do okulizacji nad szyjką korzeniową przycina się również wierzchołki pędów na wysokości 20?30 cm. Korzenie i pędy skraca się ostrym sekatorem uważając, aby nie miażdżyć kory i drewna, gdyż tworzące się duże rany szarpane powodują gnicie korzeni. Lepiej jest przycinać pędy i korzenie jesienią lub zimą (w szopie do przechowywania) niż wiosną, bezpośrednio przed sadzeniem, gdyż do wiosny wiele ran zdąży się już zagoić, a niekiedy wytworzą się nowe, młode korzenie. Przed wiosennym sadzeniem wyjmuje się zadołowane rośliny i starannie przegląda, odrzucając wszystkie o przemarzniętych lub zbutwiałych korzeniach. Korzenie częściowo uszkodzone przycina się do zdrowego miejsca. Tak przed sadzeniem jesiennym, jak i wiosennym przygotowane i skontrolowane siewki lub sadzonki przewozi się na miejsce sadzenia i tutaj dołuje się je prowizorycznie. Przy masowym sadzeniu materiał roślinny dołuje się przy obu przeciwległych drogach, obok kwatery, na której mamy sadzić. Takie rozmieszczenie roślin bardzo usprawnia pracę.

Pora sadzenia

Aby jak najmniej zakłócić procesy życiowe roślin, należy je przesadzać w okresie spoczynku, który dla roślin zrzucających liście trwa zazwyczaj od połowy października do kwietnia, a często nawet do maja. Wybór pory sadzenia zależy od właściwości danego gatunku oraz od warunków klimatycznych i glebowych. Większość gatunków drzew i krzewów ozdobnych produkowanych w naszych szkółkach może i powinna być sadzona jesienią. Sadzenie jesienne jest korzystniejsze przede wszystkim dlatego, że rośliny od momentu posadzenia do rozpoczęcia wegetacji wiosną zdążą częściowo zagoić rany na korzeniach, a bardzo często zaczynają wytwarzać nowe korzenie. Liściaste zrzucające liście można sadzić jesienią aż do nastania mrozów. Lekkie zmarznięcie gleby nie jest przeszkodą, byle tylko samo sadzenie zostało właściwie wykonane. Sadzenia wiosennego w naszych warunkach klimatycznych nie zaleca się, gdyż jego okres jest zazwyczaj bardzo krótki, rośliny zaś posadzone zbyt późno, źle się przyjmują, słabo rosną, a niekiedy w dużym procencie giną, gdyż wiosną gleba szybko wysycha. Sadzenie można odkładać do wiosny tylko w okolicach o obfitych deszczach wiosennych (okolice podgórskie i nadmorskie) oraz tam, gdzie zwykle bywa mało opadów śnieżnych, chroniących świeżo posadzone rośliny przed przemarznięciem.

szkolkarstwo arty przyroda formy produkowanych roslin normy jakosciowe lokalizacja szkolki uksztaltowanie terenu gleba i podglebie h 2 arty przyroda h 2 najlepsza gleba gleby piaszczyste prochnica woda w glebie blizsze poznanie terenu h 3 arty przyroda h 3 dzielenie powierzchni kwatery drogi ogrodzenie zywoploty h 4 arty przyroda h 4 przeswietlenie zywoplotu inspekty produkcja szklarnie rury w szklarni h 5 arty przyroda h 5 rosliny wegetatywne nawozy mineralne planowanie plodozmianow zmianowanie a okres produkcji roslin kolejnosc roslin h 6 arty przyroda h 6 przyrodnicze podstawy zmianowania pomieszczenia socjalne pakownia szopa do zimowania warsztaty h 7 arty przyroda h 7 pomieszczenia gospodarcze pomieszczenia mieszkalne wielkosc i usytuowanie osrodka pielniki brony talerzowe h 8 arty przyroda h 8 glebogryzarka mechanizacja pracy zraszacze zrodlo wody urzadzenia nawadniajace h 9 arty przyroda h 9 technika rozmnazania pielegnowanie siewek drzew wykopanie siewek wykopywanie sortowanie i dolowanie technika pikowania h 10 arty przyroda h 10 pikowanie siewek oslanianie powierzchni gleby siew iglastych do gruntu duze nasiona sposoby siewu nasion h 11 arty przyroda h 11 siew jesienny pora siewu postepowanie z nasionami przed siewem przesuszenie przechowywanie nasion h 12 arty przyroda h 12 oczyszczanie czyszczenie i dosuszanie nasion sila kielkowania azot i potas prace pielegnacyjne h 13 arty przyroda h 13 pedy u iglastych mlode rosliny w kwaterach sadzenie pod sznur przygotowanie roslin do sadzenia pora sadzenia h 14 arty przyroda h 14 nawozenie obornikiem wiezba sadzenia plan sadzenia szczepienie zima w szklarni szczepienie w szklarni h 15 arty przyroda h 15 szczepienie w korzen szczepienie przez stosowanie technika okulizacji przed okulizacja przebieg pogody h 16 arty przyroda h 16 okulizacja przygotowanie zrazow wybor zrazow pora sadzenia podkladek szkolkarstwo sadownicze h 17 arty przyroda h 17 rozmnazanie drzew i krzewow lisciastych wysadzanie przygotowywanie sadzonek pora przygotowywania pedow sadzonka zdrewniala h 18 arty przyroda h 18 puder chemia organiczna substancje wzrostowe proces wzrostu zdolnosc ukorzeniania sie sadzonek h 19 arty przyroda h 19 odklad powietrzny rozmnazanie przez odklady kopczykowanie pedow zmniejszenie rozstawy kopczykowanie w duzych ilosciach h 20 arty przyroda h 20 obsypane pedy rozmnazanie przez kopczykowanie rozmnazanie przez podzial i odrosty rosliny mateczne sadzonki korzeniowe