Oczyszczanie

Oczyszczanie orzeszków grabu z trój klapowych skrzydełek odbywa się przez młócenie i odwianie. Oddzielenie orzeszków lipy od długich szypułek z podkwiatkiem osiągamy przez wycieranie i odkruszanie na sitach. Nasiona limby i jodły wyłuszczają się samoczynnie podczas przesuszania, bo szyszki tych rodzajów łatwo się rozpadają. Wyłuszczanie nasion z szyszek świerka, sosny, modrzewia i innych iglastych polega na suszeniu szyszek. Łuski suchych szyszek odginają się i większość nasion wypada swobodnie. Potrząsanie szyszkami lub uderzanie ich ułatwia wypadnięcie reszty nasion. Łuski szyszek modrzewia odginają się słabiej niż sosny i świerka. Dla przyspieszenia wypadania nasion modrzewia należy szyszki na przemian wysuszać i zwilżać. W przypadku, gdy mamy do czynienia z owocami mięsistymi, musimy najpierw wydobyć nasiona z owocni i dopiero potem je oczyścić i wysuszyć. Jeżeli owocnia jest duża, jak u gruszy i jabłoni, skrawa się ją nożem, a ze środkiem owocni wraz z nasionami postępujemy tak jak z owocniami małymi. Gdy owocnia jest mała i soczysta, owoce składa się w naczyniu (kadzi) i zalewa niewielką ilością wody. Przegniłe tkanki owocni łatwo dają się oddzielić od nasion. Gdy tylko owocnie zmiękną, gnieciemy owoce pałką w kadzi, a następnie całą tę masę przepłukujemy bieżącą wodą na sitach. Rozgniatanie i przecieranie na sitach należy wykonywać ostrożnie, aby nie uszkodzić nasion. Dla szybszego oddzielenia nasion od miazgi powinniśmy mieć sita o różnej wielkości oczek. Tak np. przy przemywaniu ziarnkowych (np. jabłoń, grusza) wielkość oczek pierwszego sita powinna wynosić 8×8 mm, aby przez nie przeszły nasiona i miękkie części miazgi, które łatwo już oddzielimy na sicie o mniejszych oczkach.

Czyszczenie i dosuszanie nasion

Po zbiorze owoców przystępujemy do wydobycia i oczyszczenia nasion. Technika wydobywania i czyszczenia nasion może być różna w zależności od typu owoców, jak również od stopnia dojrzałości nasienia, jego zdolności zachowywania siły kiełkowania, wrażliwości na warunki przechowywania itp. Jak wiemy, owoce dzielimy na dwie grupy: owoce suche i owoce mięsiste. Zależnie od rodzaju owoców mamy dwie metody postępowania z nimi w celu przygotowania nasion do siewu. Przygotowanie nasion gatunków o owocach suchych polega przede wszystkim na starannym przesuszeniu owoców w celu łatwiejszego oddzielenia i oczyszczenia nasion. Niezbędne jest przesuszenie zarówno takich owoców, jak skrzydlaki grabu czy klonów, żołędzie, bukiew ? wysiewanych w tej postaci, w jakiej były zebrane, jak również owocostanów, z których nasiona trzeba dopiero wyłuszczyć (nasiona świerka, sosny, jodły, olszy i innych). Zebrane owoce (owocostany) suche rozkładamy cienką i luźną warstwą w dobrze przewietrzanych pomieszczeniach. Powinniśmy rozkładać je na płachtach brezentowych lub na papierze, aby nie dopuścić do niepotrzebnej straty nasion, jak również do dodatkowego zanieczyszczenia ich ziemią czy piaskiem. Jest to szczególnie ważne wtedy, gdy mamy do czynienia z nasionami drobnymi (brzoza, olsza, topola).

Siła kiełkowania

Przez zdolność kiełkowania nasion rozumiemy zdolność zarodka do rozwijania się w normalną roślinę w odpowiednich warunkach cieplnych, wilgotnościowych i powietrznych. Siła kiełkowania natomiast, która jest pojęciem umownym, wyraża się ilością nasion skiełkowanych w czasie ściśle określonym dla danego gatunku, podaną w procentach ogólnej ilości czystych nasion wziętych do badania. Oprócz siły kiełkowania ważna jest dla nas również i energia kiełkowania, tj. zdolność kiełkowania nasion w czasie ściśle określonym, ale krótszym niż przy oznaczaniu siły kiełkowania. Energię kiełkowania wyrażamy podobnie jak siłę kiełkowania, tzn. w procentach ogólnej ilości czystych nasion wziętych do badania. Badaniem siły i energii kiełkowania zajmują się stacje oceny nasion, wyposażone w specjalne kiełkowniki. W szkółkarstwie ozdobnym mamy niewiele gatunków drzew i krzewów, których nasiona możemy zbadać na siłę i energię kiełkowania zaraz po zbiorze. Nasiona, które zawsze przelegują i dla skiełkowania muszą być stratyfikowane, jak również nasiona, których kiełkowanie w pewnych okresach trwa zbyt długo, możemy poddać zaraz po zbiorze próbie badania na żywotność. Do oznaczania żywotności stosuje się specjalne metody. .Zebrane nasiona tego samego gatunku mogą mieć w różnych latach różną zdolność kiełkowania. Zależy to od warunków, w jakich przebiegało zapłodnienie i wykształcanie się nasion. Przyczyna ta leży poza zasięgiem działalności człowieka i nie mamy przeważnie na nią wpływu. Oprócz tego jednak istnieje wiele innych przyczyn, które wpływają na zdolność kiełkowania nasion, a które zależą od nas samych.

Azot i potas

Do nawozów azotowych, które możemy stosować przede wszystkim do nawożenia uzupełniającego, należy saletra wapniowa lub amonowa oraz saletrzak. Saletry są bardzo cennymi nawozami, bo łatwo rozpuszczają się w wodzie i działają szybko. Dając silne nawożenie azotowe (ponad 60 kg azotu na hektar) w postaci saletry powinno stosować się ją w 3?4 dawkach. Saletry nadają się szczególnie dobrze do nawożenia gleb kwaśnych, ponieważ należą do nawozów fizjologicznie zasadowych. Saletrzak możemy stosować pogłównie oraz przed siewem lub sadzeniem. Przy nawożeniu pogłównym lepiej jest saletrzak wymieszać z glebą. Wielkość dawek saletry i saletrzaku waha się od 2 do4q/ha. Z nawozów fosforowych najczęściej używany jest u nas superfosfat (16?18%). Fosfor zawarty w superfosfacie łatwo rozpuszcza się w wodzie, ale nie ulega wypłukaniu. Z tego powodu można go stosować w każdej porze roku. W nawożeniu podstawowym dajemy go przy jesiennej lub wiosennej orce w ilości 3?4 q/ha. Nawozy potasowe nie ulegają łatwo wypłukaniu z gleby, ponieważ większość ich wiąże się z kompleksem sorpcyjnym, toteż można je stosować w każdej porze roku. W Polsce używane są przeważnie wysokoprocentowe (40?50%) sole potasowe. Sól potasową stosujemy w nawożeniu podstawowym i uzupełniającym w ilości 3?5 q/ha. Ze względu na to, że nawozy potasowe nie przenikają w głąb gleby, należy je dawać w nawożeniu podstawowym bezpośrednio przed orką. Dokarmiając rośliny nawozami potasowymi i fosforowymi musimy pamiętać o tym, aby je możliwie głęboko wymieszać z glebą. Jeżeli szkółki mają deszczownie, można i należy je wykorzystać do nawożenia uzupełniającego w postaci roztworu wodnego.

Prace pielęgnacyjne

W szkółkarstwie, podobnie jak i w warzywnictwie, duży procent prac stanowią prace pielęgnacyjne wymagające znacznej ilości siły pociągowej. Ponieważ nasilenie tych prac jest wybitnie sezonowe i największe zapotrzebowanie siły pociągowej przypada na miesiące wiosenne i letnie, a w miesiącach zimowych ? szczególnie w typowych gospodarstwach szkółkarskich ? jest ono minimalne, używanie koni jako siły pociągowej w szkółkach może się okazać mało ekonomiczne. Odnosi się to przede wszystkim do szkółek mniejszych. Na całkowite wyżywienie jednego konia trzeba przeznaczyć około 1,3 ha, co stanowi niekiedy poważny odsetek powierzchni całego gospodarstwa i dlatego nie zawsze jest możliwe. Zakup paszy bardzo zwiększa koszt utrzymania konia. Dlatego też w racjonalnie prowadzonych gospodarstwach szkółkarskich, jak i w innych gospodarstwach ogrodniczych, dąży się obecnie do zastąpienia pracy konia ? jeśli nie całkowicie, to przynajmniej częściowo ? pracą ciągnika. Stosunkowo duża wydajność pracy oraz ze słupicą albo też mogą mieć dwa odrębne korpusy przymocowane jeden nad drugim do obrotowej grządzieli. Ten drugi typ pługa obracalnego ma dwa normalnie wykształcone korpusy i koniec grządzieli podparty koleśnicą, zaopatrzoną w dźwigniowy mechanizm regulacji głębokości orki oraz zapadkowy mechanizm dla ustalenia korpusu pługa w położeniu pionowym.

szkolkarstwo arty przyroda formy produkowanych roslin normy jakosciowe lokalizacja szkolki uksztaltowanie terenu gleba i podglebie h 2 arty przyroda h 2 najlepsza gleba gleby piaszczyste prochnica woda w glebie blizsze poznanie terenu h 3 arty przyroda h 3 dzielenie powierzchni kwatery drogi ogrodzenie zywoploty h 4 arty przyroda h 4 przeswietlenie zywoplotu inspekty produkcja szklarnie rury w szklarni h 5 arty przyroda h 5 rosliny wegetatywne nawozy mineralne planowanie plodozmianow zmianowanie a okres produkcji roslin kolejnosc roslin h 6 arty przyroda h 6 przyrodnicze podstawy zmianowania pomieszczenia socjalne pakownia szopa do zimowania warsztaty h 7 arty przyroda h 7 pomieszczenia gospodarcze pomieszczenia mieszkalne wielkosc i usytuowanie osrodka pielniki brony talerzowe h 8 arty przyroda h 8 glebogryzarka mechanizacja pracy zraszacze zrodlo wody urzadzenia nawadniajace h 9 arty przyroda h 9 technika rozmnazania pielegnowanie siewek drzew wykopanie siewek wykopywanie sortowanie i dolowanie technika pikowania h 10 arty przyroda h 10 pikowanie siewek oslanianie powierzchni gleby siew iglastych do gruntu duze nasiona sposoby siewu nasion h 11 arty przyroda h 11 siew jesienny pora siewu postepowanie z nasionami przed siewem przesuszenie przechowywanie nasion h 12 arty przyroda h 12 oczyszczanie czyszczenie i dosuszanie nasion sila kielkowania azot i potas prace pielegnacyjne h 13 arty przyroda h 13 pedy u iglastych mlode rosliny w kwaterach sadzenie pod sznur przygotowanie roslin do sadzenia pora sadzenia h 14 arty przyroda h 14 nawozenie obornikiem wiezba sadzenia plan sadzenia szczepienie zima w szklarni szczepienie w szklarni h 15 arty przyroda h 15 szczepienie w korzen szczepienie przez stosowanie technika okulizacji przed okulizacja przebieg pogody h 16 arty przyroda h 16 okulizacja przygotowanie zrazow wybor zrazow pora sadzenia podkladek szkolkarstwo sadownicze h 17 arty przyroda h 17 rozmnazanie drzew i krzewow lisciastych wysadzanie przygotowywanie sadzonek pora przygotowywania pedow sadzonka zdrewniala h 18 arty przyroda h 18 puder chemia organiczna substancje wzrostowe proces wzrostu zdolnosc ukorzeniania sie sadzonek h 19 arty przyroda h 19 odklad powietrzny rozmnazanie przez odklady kopczykowanie pedow zmniejszenie rozstawy kopczykowanie w duzych ilosciach h 20 arty przyroda h 20 obsypane pedy rozmnazanie przez kopczykowanie rozmnazanie przez podzial i odrosty rosliny mateczne sadzonki korzeniowe