Pikowanie siewek

Dążeniem szkółkarza jest, aby wyprodukowane siewki miały bogaty system korzeniowy o dużej ilości drobnych korzeni bocznych. Im lepiej rozwinięty jest system korzeniowy, tym większą mamy pewność, że posadzone na nowym miejscu siewki łatwo się przyjmą i dobrze będą rosły. W szkółkarstwie ozdobnym rzadko mamy do czynienia z siewkami, które tworzą dostateczną ilość korzeni bocznych. Wiele gatunków ma skłonność do tworzenia korzenia palowego, a niewiele ? słabych korzeni bocznych, co zwiększa prawdopodobieństwo nieprzyjęcia się roślin po ich przesadzeniu. Przez przycięcie korzeni zmuszamy roślinę do rozgałęzienia korzeni głównych i do wydawania większej ilości korzeni cienkich na szyjce korzeniowej. Pikowanie siewek w stanie ulistnionym jest bardzo pracochłonne i kosztowne, dlatego stosujemy je w tych przypadkach, gdy nam bardzo zależy -na dobrym systemie korzeniowym siewek danego gatunku. Przeważnie pikujemy siewki róż przeznaczone na podkładki. W wielu szkółkach pikuje się także siewki lilaka, gruszy, jabłoni, głogu. Poza tym przesadzamy w stanie zielnym siewki cennych gatunków, zwłaszcza gdy wschody okazały się zbyt gęste i zachodzi obawa, że wiele roślin się zmarnuje. Siewki powinniśmy pikować możliwie jak najwcześniej, gdy tylko rozwiną się dwa pierwsze listki. Im później pikujemy siewki, tym więcej mamy wypadów.

Osłanianie powierzchni gleby

Po wykonaniu siewu ? szczególnie przy uprawie zagonowej ? niejednokrotnie zaleca się przykrycie gleby grubszą lub cieńszą warstwą słomy, łętów, mchu lub miału torfowego. Ściółkowanie powierzchni utrudnia wyparowywanie wody z gleby oraz zapobiega zbytniemu zaskorupianiu się gleby. Zabieg ten daje dobre wyniki w następujących przypadkach: 1) gdy mamy ograniczone możliwości podlewania. Trudności z podlewaniem możemy mieć nie tylko przy braku sieci wodociągowej w dziale rozmnażania, gdy jesteśmy zmuszeni do dowożenia wody i ręcznego podlewania. Czasami w sezonie wiosennym na skutek różnych przyczyn (spóźniona wiosna, nadmiar prac przy ekspedycji roślin itp.), brak jest dostatecznej ilości robotników do wykonania podlewania w odpowiednim czasie. W takiej sytuacji gospodarczo uzasadnione jest osłonięcie ściółką powierzchni obsianej, chociaż nie przewidywaliśmy tego w harmonogramie prac; 2) na glebach lekkich, łatwo przepuszczalnych ściółka ułatwi podsiąkanie wody z głębszych warstw gleby do nasion w okresie wystarczającym do ich wzejścia. Odnosi się to nie tylko do siewów wiosennych, ale i jesiennych; 3) gdy mamy do czynienia z nasionami wolno wschodzącymi. Bardzo często wysiewa się do gruntu nasiona niedostatecznie przygotowane do kiełkowania, np. nasiona wysiane zaraz po zbiorze (siew późnoletni lub wczesnojesienny) lub nasiona zadołowane bądź zastratyfikowane, które nie przeszły całkowitego okresu dojrzewania i kończą go już po wysiewie.

Siew iglastych do gruntu

Nasiona drzew i krzewów iglastych wysiewamy bądź do gruntu, bądź też w inspekcie lub szklarni. Siew do gruntu zalecany jest w przypadku produkcji masowej, i to tylko gatunków wytrzymałych na przymrozki. W przeciętnych szkółkach ozdobnych masowy siew iglastych do gruntu stosujemy bardzo rzadko, częściej spotykamy się z nim w szkółkach specjalizujących się w produkcji iglastych. Z gatunków będących w doborze wysiewać możemy do gruntu: cyprysik Lawsona, nutkajski i groszkowy, jałowiec pospolity i sawina, modrzew ? wszystkie gatunki, świerk pospolity, syberyjski i kłujący, jodłę pospolitą i kalifornijską, sosnę ? wszystkie gatunki z wyjątkiem himalajskiej, daglezję oraz żywotnik zachodni. O tym, czy wyżej wymienione gatunki wysiejemy wprost do gruntu, zadecydują miejscowe warunki klimatyczne i gleba oraz wyposażenie gospodarstwa w odpowiedni sprzęt i urządzenia. Młode siewki iglastych są bardzo wrażliwe na przymrozki, jeżeli w danej okolicy przymrozki wiosenne pojawiają się dość często, a szkółka nie ma dostatecznych środków do ochrony przed nimi, lepiej jest nie stosować siewu do gruntu. Młode siewki większości wymienionych gatunków wymagają w pierwszych tygodniach swego rozwoju troskliwej opieki i zacienienia. Przy większej produkcji iglastych konieczny jest specjalny ciennik szkółkarski, w przeciwnym razie musimy posługiwać się cieniówkami, co jest kłopotliwe i zwiększa koszty produkcji.

Duże nasiona

Dla nasion dużych, jak nasiona dębu, buka, kasztanowca, orzechów itp., wykonujemy rowki głębsze, posługując się przy tym trójkątnymi motyczkami lub bruzdownikiem. jeżeli siejemy późną wiosną, górna warstwa gleby jest zazwyczaj zbyt wysuszona i dlatego należy ją przed siewem podlać. Jest to bardzo ważne, aby podlewać przed siewem, a nie zaraz po siewie, w tym drugim bowiem przypadku silny strumień wody może wypłukać nasiona z ziemi, przy słabym zaś podlaniu gleba w okół nasion może być niedostatecznie zwilżona. Siew ręczny powinien być wykonywany przez dobrze wyszkolonych pracowników którzy mają dużą wprawę. Trzeba zwrócić baczną uwagę na równomierność rozłożenia nasion na dnie rowka. Nasiona orzechów i Grzesznika kładziemy do rowka ostrym końcem do dołu, a nasiona kasztanowca ? brązowoszarą tarczką do dołu. Zapobiega to wykrzywianiu się korzenia i szyjki korzeniowej, przez co zmniejsza się ilość wybrakowanych siewek. Małe, gładkie nasiona łatwo wypadają z ręki do rowka i wysiew staje się zbyt gęsty. Dla uniknięcia tego zaleca się mieszanie nasion z wilgotnym piaskiem, co zwiększa również równomierność wysiewu. Siać należy w rowki świeżo zrobione znacznikiem lub bruzdownikiem, zanim ziemia w rowkach przeschnie. Dlatego też nie można robić rowków siewnych ?na zapas?. Po wysiewie nasion rowki zasypujemy ziemią zgarniając ją z brzegów rowka. Jeżeli siejemy na glebach zwięzłych, łatwo zaskorupiających się, powinniśmy rowki zasypywać ziemią specjalnie przygotowaną, to znaczy z domieszką piasku i próchnicy. Samej ziemi kompostowej lub torfowej nie należy stosować, bo w razie suszy kompost silnie wysycha i utrudnia dostęp do nasion wody ze słabszych opadów.

Sposoby siewu nasion

W szkółkach ozdobnych mamy zazwyczaj do czynienia z bardzo różnorodnymi gatunkami, jeżeliby wziąć pod uwagę obowiązujący w szkółkach komunalnych dobór, to z nasion możemy rozmnażać około 200 gatunków drzew i krzewów liściastych i iglastych. W przeciętnej szkółce ozdobnej wysiewamy co roku nasiona co najmniej kilkudziesięciu gatunków. Duża różnorodność i konieczność zachowania stosunków ilościowych pomiędzy poszczególnymi gatunkami oraz pomiędzy grupą drzew i grupą krzewów wpływa do pewnego stopnia na sposób wykonania siewu, jest ona jedną z zasadniczych przyczyn tego, że do chwili obecnej w szkółkach ozdobnych stosujemy siew ręczny. Siew mechaniczny, wykonywany za pomocą siewników ręcznych bądź konnych, a nawet traktorowych, możemy stosować przy masowych wysiewach stosunkowo niewielkiej ilości gatunków, z czym będziemy mieli do czynienia przede wszystkim w szkółkach specjalnych, produkujących np. tylko siewki, albo w szkółkach róż, bzów itp., które produkują w dużych ilościach podkładki. Ze względów ekonomicznych pierwszeństwo należy dawać siewowi mechanicznemu. Trzeba jednak zaznaczyć, że siewnik ? przy całej swej sprawności ? nie rozmieszcza tak równo nasion, jak to może uczynić wprawny pracownik. Głębokość siewu za pomocą siewnika jest nie zawsze dostateczna i dość nierównomierna. Straty jednak wynikające z niedokładności siewu mechanicznego są minimalne w porównaniu do dużych oszczędności kosztów pracy.

szkolkarstwo arty przyroda formy produkowanych roslin normy jakosciowe lokalizacja szkolki uksztaltowanie terenu gleba i podglebie h 2 arty przyroda h 2 najlepsza gleba gleby piaszczyste prochnica woda w glebie blizsze poznanie terenu h 3 arty przyroda h 3 dzielenie powierzchni kwatery drogi ogrodzenie zywoploty h 4 arty przyroda h 4 przeswietlenie zywoplotu inspekty produkcja szklarnie rury w szklarni h 5 arty przyroda h 5 rosliny wegetatywne nawozy mineralne planowanie plodozmianow zmianowanie a okres produkcji roslin kolejnosc roslin h 6 arty przyroda h 6 przyrodnicze podstawy zmianowania pomieszczenia socjalne pakownia szopa do zimowania warsztaty h 7 arty przyroda h 7 pomieszczenia gospodarcze pomieszczenia mieszkalne wielkosc i usytuowanie osrodka pielniki brony talerzowe h 8 arty przyroda h 8 glebogryzarka mechanizacja pracy zraszacze zrodlo wody urzadzenia nawadniajace h 9 arty przyroda h 9 technika rozmnazania pielegnowanie siewek drzew wykopanie siewek wykopywanie sortowanie i dolowanie technika pikowania h 10 arty przyroda h 10 pikowanie siewek oslanianie powierzchni gleby siew iglastych do gruntu duze nasiona sposoby siewu nasion h 11 arty przyroda h 11 siew jesienny pora siewu postepowanie z nasionami przed siewem przesuszenie przechowywanie nasion h 12 arty przyroda h 12 oczyszczanie czyszczenie i dosuszanie nasion sila kielkowania azot i potas prace pielegnacyjne h 13 arty przyroda h 13 pedy u iglastych mlode rosliny w kwaterach sadzenie pod sznur przygotowanie roslin do sadzenia pora sadzenia h 14 arty przyroda h 14 nawozenie obornikiem wiezba sadzenia plan sadzenia szczepienie zima w szklarni szczepienie w szklarni h 15 arty przyroda h 15 szczepienie w korzen szczepienie przez stosowanie technika okulizacji przed okulizacja przebieg pogody h 16 arty przyroda h 16 okulizacja przygotowanie zrazow wybor zrazow pora sadzenia podkladek szkolkarstwo sadownicze h 17 arty przyroda h 17 rozmnazanie drzew i krzewow lisciastych wysadzanie przygotowywanie sadzonek pora przygotowywania pedow sadzonka zdrewniala h 18 arty przyroda h 18 puder chemia organiczna substancje wzrostowe proces wzrostu zdolnosc ukorzeniania sie sadzonek h 19 arty przyroda h 19 odklad powietrzny rozmnazanie przez odklady kopczykowanie pedow zmniejszenie rozstawy kopczykowanie w duzych ilosciach h 20 arty przyroda h 20 obsypane pedy rozmnazanie przez kopczykowanie rozmnazanie przez podzial i odrosty rosliny mateczne sadzonki korzeniowe